يه حرف داشتم ناتموم...

   زندگی مثل يه آمپوله.سخته.مخصوصا اگه عضله هاتو سفت بگيری.ولی اگه شل بگيری ديگه اون قدر درد نداره.آره بيخيالش.اين قدر سفت و سختو جدی نگيرش.

   قصه از اونجا شروع می شد که می ديدی در مقابل يه قدرت خيلی بزرگ ضعيفی و جاهل.اون وقت ديگه هيچ راهی نداری جز اين که هر طور شده خودتو بهش نزديک کنی.آخه من و تو که اهل زندگی مبتذل نيستيم٬هستيم؟

   نمی گم چی جوريه.نمی گم می دونم.هر کی يه راهی برای خودش داره.منم برای خودم.ولی راهش اين نيست.همون دسته دوم رو ميگم ديگه.اگه گوشه گيری و بريدن از مردم حداقل خيلياشون درست بود٬اون وقت يه جامعه ايده آل چطوری می شد؟ قابل تصور هم نيست.واقعا آدم ناراحت ميشه وقتی جوونارو دوستاشو اينجوری می بينه.هر از چند وقتی نه دير افسرده و خسته.تو جوونی!همون که هر کی سن و سالی ازش گذاشته دوست داره دو کلوم هم صحبتت بشه تا ازت انرژی بگيره.آخه اگه تو٬دانشجوی رشته خوب دانشگاه خوب مملکت٬اين طوری هستی پس وای به حال قشر آسيب پذير جامعه!تو اين مملکت نااميد شدن کار سختی نيست.کافيه يه کم خودتو ول کنی تا موج ببردت.هنر اونه که خلاف جريان شنا کنی. 

   پيامبر ما(ص) نمونه انسان کامل بود.به قول دوستم خدا ازش يه دونه آفريده تا بقيه فقط نيگا کنن.دو نداره شک نکنيد.يه روزی داشته عسل می خورده که زنانش شاکی می شن که تو رسول خدايی٬عسل می خوری؟برو عبادت کن!بقيش رو هم که می دونيد٬آيات اول سوره تحريم نازل می شه که ای پيامبر حلال خدا رو به خودت حروم نکن.چيزی که بارها تو قرآن بهش تاکيد شده.ديگه از پيامبر که کارمون درست تر نيست؟آره٬رسم زندگی همينه.زندگی کردن وسط ماده٬بدون اين که بهشون تعلق داشته باشی.اين ناشی از همون ياد مرگس که دلو لطيف می کنه.بايد وسط زندگی بود و همزمان تعلق خاطرها رو هم بريد.پول٬دوست٬درس٬کار٬حتی خانواده و خيلی چيزای ديگه رو می شه دوست داشت و تعلق نه.مثل رسول خدا.کی از اون بهتر؟

   راه های رسيدن به خدا به تعداد آدماس ولی همش از وسط خلقش می گذره شک نکنين.درست وسط نه يه کم اينورتر نه يه کم اونورتر!

   پی نوشت۱:اين پست ادامه داره يا نه؟نمی دونم.شايد ادامش يه جورايی ادامه وبلاگم باشه...

   پی نوشت۲:خداوند زيباست و زيبايی ها را دوست دارد.ما نيز.پس عشق است فوتبال!عشق است رئال مادريد!

   پی نوشت۳:ما رفتيم.نايب الزياره همتون!        

/ 4 نظر / 5 بازدید
samira

يه چی ميگی ها به منم سر بزن

سوسن

سلام اخ من كشته ي اون عكستم / اين امام رضا هم واسه ما كلاس مي زاره / بابا عاشق ما خودمون ميدانيم بي كلاسيم خسته شديم از اين همه كلاس

poya

سلام و ممنون که به من سر زدی

سوسن

سلام دوست عزيز خدا نخواسته باشه به شما اسائه ي ادب كنيم نه عزيز من با دين عكس حرم از خودبيخود شدم گاهي ديونه مي شم و دوستان فكر ميكنند منظورم اونهايند و كامنتم اصلا ربطي به صاحب وب نداره