آرگو، ف... یورسلف!

چندشب پیش متوجه شدم در ایام الله دهه فجر قرار داریم و بهترین وقت است برای دیدن فیلم آرگو که تازه دانلود کردم. داستان، ماجرای عملیات محرمانه سی آی ای برای آزادسازی شش کارمند سفارت امریکا در ایران است که در زمان اشغال سفارت امریکا از آنجا به خانه سفیر کانادا پناهنده شده‌اند. از دید من ایرانی، تصویری که آرگو از ایران پس از انقلاب می سازد، خیلی اغراق آمیز یا با خطاهای فاحش و تو ذوق زننده به نظر نمی رسد. خودم هم که آن موقع در عالم وجود نبوده‌ام، پس من ایرانی هم دل می‌دهم به قصه‌ای که بن افلک از ایران برایم تعریف می‌کند، حالا تو حساب کن ببین توی کشورهایی که اسم ایران را هم به زور شنیده‌اند چه تاثیری می‌گذارد و چه تصویر وحشیانه‌ای از مردم ایران ترسیم می‌کند، و این قطعا نشانه موفقیت کامل این فیلم در رسیدن به هدفش است.

اشاره به سقوط دولت مصدق با کودتای امریکایی انگلیسی، و همین‌طور نشان دادن عکس واقعی مردی که از جرثقیل ساختمانی دار زده شده در انتهای فیلم، برای اثبات صداقت گروه فیلمسازی کافی است و بیننده احتمالا مابقی خالی‌بندی‌ها مثل صحنه مواجهه در بازار، لغو ماموریت در شب آخر و یا صحنه فوق هالیوودی تعقیب و گریز در فرودگاه را هم باور خواهد کرد. دلیلی هم ندارد که پس از دیدن فیلم، بیننده فکر نکند که در ایران همچنان مردم توی خیابان از جرثقیل آویزان می‌شوند یا خارجی‌ها در ایران مورد هجوم قرار می‌گیرند. همان‌طور که دلیلی ندارد صدای ایران شنیده شود که در موضعی پایین به خاطر تحریم‌ها و قرار گرفتن در سراشیبی اقتصادی، پشت هر میز مذاکره‌ای که دستور بدهند می‌نشیند و بارها اعلام می‌کند دنبال بمب‌ هسته‌ای نیست. دلیلی ندارد هالیوود فیلمی بسازد و وضعیت حقوق بشر را در عربستان هم نمایش بدهد، چون این کشور میزبان پایگاه‌های نظامی امریکا است و این سوریه است که حکومت بسیار مستبدی داشته و تا چند سال پیش کسی خبر نداشته. آرگو داستانی بر اساس واقعیتی تا حدی شگفت‌انگیز بوده است، اما دلیلی ندارد داستان دیگری بر اساس این واقعیت حیرت‌انگیز و باورنکردنی ساخته شود که تلفات ارتش امریکا در عراق و افغانستان بر اثر خودکشی – تقریبا روزی یک نفر – بیشتر از تلفات در میدان جنگ است. واقعا قوانین این دنیا مسخره است.

شاید رجوع به کودتای علیه مصدق برای نشان دادن ظلم به کشور عقب‌مانده ما دیگر خیلی تکراری شده باشد، اما چه کسی می‌دانست اگر شاه برنمی‌گشت و انقلاب نمی‌شد الان حال و روز کشور چطور بود. ملتی که به خاطر غلبه احساسات، در پاسخ به نبود آزادی‌های سیاسی یا دزدی وابستگان طبقه حاکم انقلاب کردند، به همان دلیل هم برخلاف تمام عرف‌های بین‌المللی، به سفارت یک کشور حمله کردند بدون اینکه ایده مشخصی داشته باشند که حالا باید با شصت تا گروگان چکار بکنند، و نهایتا هم آزادشان کردند و چیزی هم این وسط دستشان را نگرفت به جز بدنامی بین‌المللی و حالا سی سال بعد هم بدون این که صدایشان به جایی برسد، باید بنشینند و روایت قهرمانانه هالیوود از این ماجرای عبث را ببینند، که حالا انگار اگر امریکا این شش گروگان را آزاد نمی‌کرد، چه سرنوشت متفاوتی از بقیه گروگان‌ها پیدا می‌کردند. به خاطر همان احساسات و تعصب در عقاید هم در سالگرد پیروزی انقلابشان، عده‌ای که شاید در خرج زندگی خودشان هم مانده‌اند به خیابان می‌ریزند و با تمام وجود زنده‌باد و مرده‌باد سر می‌دهند و عده‌ای هم در خانه می‌نشینند و با تمام وجود به آنها فحش می‌دهند. ملتی احساسی که هنوز با انواع و اقسام تعصب‌های عقیدتی و مذهبی و قومی و... درگیر هستند و حالا کوووووو تا بفهمند باید همه این‌ها را کنار بگذارند و متحد شوند تا بعد بتوانند همه هم و غم‌شان را بگذارند برای این که در سفره محدود این دنیا از سهم بقیه کشورهایی که هنوز درگیر مسائل پیش‌پا افتاده خودشان هستند بیشتر بزنند و خیلی کول و نایس باشند و در فیلم‌هایشان به چشم بقیه مردم دنیا ابر قهرمانان خوش‌تیپ لحظه آخر به نظر بیایند و این‌طوری بیشتر پایبند به قانون اصلی و چندمیلیون ساله این دنیا به شکل مدرنش باشند که همان بقای قویتر است.

 

/ 8 نظر / 3 بازدید
علی

همه اونچه جدایی نادر از سیمین برای ایرانی ها داشت رو دو برابر خنثی کرد. بد رسمی داره دنیا... حالا فیلم لی میزابل (بینوایان) رو هم ببین، تا حدود خوبی ناامیدی ناشی از آرگو را خنثی کرد...

فرید

ببین یکمی هم مساله به این برمیگرده که حکومت ایران و رسانه های حکومتی ایران که بودجه دارند خیلی بسته هستند و با دنیا در ارتباط نیستند و مخاطبشون فقط مردم ایرانه. وگرنه بودجه میدن که پسر فلانی بره سفر اروپا و به هر زوری شده یک فیلم بسازه درباره مهاجرت دانشجوها و از توش اینو دربیاره که مهاجرت نتیجه مدگرایی هست. ...

فرید

دفعه بعد باید شیش هفت تا کامنت بذارم که اگر یکی دوتاش رو زدی پاک کردی محسوس نباشه [چشمک]

فرید

فکر کنم گفته بودم که در هر حال قوی بودن هم فقط به قدرت مالی و نظامی نیست به فرهنگ هم هست. بنظر میاد یک بخشی از قوی بودن آمریکا غلبه فرهنگیش هست. مثلا فیلم آرگو اگر تاثیری داره، تاثیرش در زمینه یک فرهنگی معنی پیدا میکنه که قبل از این خودش رو به عنوان فرهنگ استاندارد جا انداخته.

فرید

مرسی قربان!

فرید

مثال جالبی بود! راستی که خدا این تریبون رو برای شما حفظ کنه :)

علی

جدایی نادر از سیمین نشون می داد که ایران قانون داره، بی قانونی هم داره، آدم منطقی داره، بی منطق هم داره، فقر داره، طبقه عادی هم داره، نشون میداد که آدمای اینجا هم شبیه بقیه آدمای دنیا هستن. این برای من کفایت می کنه...

خواننده

با خواندن این متن شما دید منفی نسبت به مردم ایران پیدا میکنم. من فکر میکنم انقدر هم که شما معتقدید ما احساساتی نیستیم و عقل و شعور در ایرانی ها هم تعریف شده است.