بازنده

   اتاق ۲۱۰ خوابگاه زنجان به قول ف قلب تپنده خوابگاه است.اتاق خودمان را می گويم.دوستانمان هر از چند گاهی سر می زنند به ما٬تا از همديگر چيز ياد بگيريم و خوش بگذرانيم.البت هدفی مجازی اي هم هست به نام درس خواندن.اصلا همين است كه در اصل جمعمان می كند دور هم.ولی معمولا ميسور نمی شود...

   چه می خواستم بگويم؟آهان!بچه هايی كه می آيند اتاق ما غالبا بچه های تهران هستند.خوب معلوم است ديگر.ما از اين ها يادگاری می گيريم.معمولا خانه شان را روی نقشه مان علامت می زنند.

   چند وقت پيش دقت كردم و ديدم كه بالای نقشه (رسالت به بالا)پر شده از علامت ولی پايين خبری نيست.شايد يكی از ۲۰ تا!ناراحت شدم.چرا؟مگر اين دانشگاه دولتی نيست؟پس چرا فقط بالانشينان؟

    بعدتر كه دقت كردم ديدم بچه خوابگاهی ها هم دست كمی ندارند.خيلی ها بابايشان خانی است در ديار خودشان!

   و بعدترين ديدم آدم هايی هم هستندكه خانواده شان راحت می تواند خرج تحصيل همزمان پسر يا دخترش را تو ۵-۶ تا دانشگاه آزاد و غير انتفاعی بدهد و اصلا به مشكلی برنخورد.

   چيز غريبيست اين عدالت خداوند.مگر بچه های بالاشهر باهوش ترند؟من كه بچه اينجا نيستم٬نمی دانم.شايد.

   نمی فهمم...

*******

   تا الان احساس كرده ای يك بازنده بزرگ هستي؟اگر نه تخيل كن اين را:

    شب امتحان مدار۲ جای درس خواندن ۳ ساعت نشستم پای تماشای فوتبال و شاهد باخت تدريجی تيم محبوبم بودم.(تدريجي!كاش حداقل وقت اضافه نمی شد!)ميان ترم را خراب كردم(باختم!)و دو تا شرط نسبتا سنگين را هم باختم!

******* 

   ياد باد آنكه نهانت نطری با من بود... 

/ 4 نظر / 4 بازدید
ehsan

تو مصداق بارز ان الانسان لفی خسر هستی عزيزم!!:d:d:D:D:d

م

همه توي اين مملكت عجيبه انگار يهو گرده ي يه مطلب تو هوا پخش ميشه باور نداري به وبلاگ دوست عزيزمون يه سر بزن

م

در ضمن فکر نکن بتزنده ای بازی رو تا آخر وقت اضافه دنبال کن فير پلی هم بازی کن همه چی حله ..... باور کن همه چی عين بازيه تا آخرش مواظب باش آخرتی هم هست حتی شايد به ضربات پنالتی بکشه

معين

گاهی وقتا دنيا برامون سياه و سفيد ميشه دقيقا مثل ۴شنبه شب!