از چشمانی پیرتر از آنچه بودند

یک زمانی از سبک زندگی سیمون دوبووار خیلی خوشم می آمد. عقایدش نبودند که مرا مجذوب می کردند.عمل کردن به این افکار بودکه برجسته و قابل احترامش می کردند. در کتاب خاطراتش از عدم علاقه اش به بچه و بچه دار شدن می گفت. این که هیچ وقت احساس نکرده که باید بچه داشته باشد تا نسلش ادامه پیدا کند یعنی اساساً با این ادعا مخالف بود. اولین باری بود که من با همچین عقیده ای روبرو می شدم. هنوز هم نمی توانم کامل بپذیرمش، یعنی مشروط می پذیرمش آن هم به یک دلیل زیستی- تکاملی. علم جانورشناسی در رده بندی هایش انسان را هم یک جور جانور حساب می کند با همان رفتارهای لازم برای حفظ و تداوم بقا که یکی از آنها همین تولید نسل است. البته انسان به خاطر سبک زندگی اش رفتارهای زیادی را خلاف ذاتش انجام می دهد اما یک حد آستانه ای هم دارد. یعنی مثلاً می تواند بیشتر از نیازش مصرف کند اما یک حداقل هائی هم دارد برای نیاز های ضروری اش که اگر کمتر از آنها را داشته باشد، بالاخره از چرخه بقا حذف خواهد شد. حالا این نیاز شدید به تداوم نسل شاید دستخوش تغییرات زیادی شده باشد اما هنوز هم نمی توان از کنار تعصبات حاکم بر اجرای آن، بی اعتنا گذشت.

یک بار تو مترو حرف بچه دار شدن بود. یکی از خانم ها با دیدن یکی دیگر که حامله بود، سر حرف را باز کرد. با بغض و درد حرف می زد. تعریف می کرد از اینکه بچه دار نمی شود و مدت هاست که دارد دوره های درمان ناباروری را می گذراند.این که همسرش و خانواده اش خیلی اصرار دارند و او هم مشتاق است که بچه داشته باشد (واقعاً؟!) این که هزینه درمان بالاست و درد آن طاقت فرسا. نگاهش که می کردی هم دلت می سوخت هم احساس خشم می کردی. ظاهرش با آن چشم های پر اشک گود افتاده و شیارهای ظریف زیر چشم ها که می رفتند عمیق تر شوند، ترحم بر انگیز بود. به نظر سی و چند ساله می رسید اما آخر که گفت باید در بیست و پنج سالگی اینقدر پیر شده باشم، همه جا خوردند. فکر کردم ادامه نسل این قیمت را ندارد. که یک نفر به خاطر نجات بقای خاندانی که قطعاً به این سادگی محو نخواهند شد، خودش از بین برود. سیمون دوبووار این یک مورد را خیلی راست می گفت.

/ 5 نظر / 14 بازدید

من به این قضیه از دید حق انتخاب نگاه می کنم و این سوال ترسناک که آیا ما واقعا اراده آزاد و در نتیجه حق انتخاب داریم یا نه؟و یا اینکه آیا حتی اگه ما حیواناتی سطح بالا هستیم تنها راه حفظ بقای گونمون بچه دارشدن الزامی تک تک اعضای اونه؟ سیمون دوبووار هرگز نویسنده مورد علاقه من نبوده ، اما همیشه به عنوان زنی که در تمام زندگی برای زندگی کردن مطابق معیارها و اعتقادات شخصیش مبارزه کرد تحسینش می کنم.

فرانک

راستی این مطلب بالا رو من نوشته بودم[چشمک] نمی دونم چرا پس اسمم نبود.

فرانک

[ماچ][لبخند]

ف.ن

مسله ی بچه فقط این نیست که تدوام نسله! به طور جدی یک نیاز مبهمه! فقط دردناکش اینجاست بعضی بدون این که چنین نیازی رو برای داشتن یک موجود کوچولو تجربه کنن مجبور به داشتنش می شن! یادتون نره ما هنوز ریشه در سنت های عجیب و غریبمون داریم! خلاف سنت رفتار کردن هزینه اش زیاده هرکسی حاضر نیست بپردازدش

نرگس

وقتی کتاب وانهاده رو خوندم اصلا فکر نمیکردم یه آدم ب اون روشنفکری بتونه انقدر قشنگو ملموس از زندگی یه زن عادی و دغدغه هاش بنویسه.