خانه
نامه
جواني ها







- تراموا
- پاگرد
- ورطه
- درای
- گذر عمر
- مای من
- شراگیم
- پوتشکا
- خوابگرد
- هومهر
- عابر پیاده
- کوچمولو
- گیس طلا
- تا رهایی
- اسپایدرمرد
- کافه اقتصاد
- غریب نامه
- وسوسه ها
- خاتون نامه
- دارالمجانین
- توکای مقدس
- سبوی تشنه
- من و ام اس
- سه روز پیش
- خلیل جوادی
- مازیار ناظمی
- لبخندانه گی
- دست به لاگ
- و اینک آخر دنیا
- تلخ نوشته ها
- احمد شریفی
- باز هم از سر نو
- دختر اردیبهشتی
- نگین می نویسد
- عقاید یک دلقک
- گمشده در بزرگراه
- یادداشت های نوید
- کلاشنیکف دیجیتال
- دانشگاه با طعم باران
- صید قزل آلا در اینترنت
- قصه های عامه پسند
- حرف های بی مخاطب
- ایستاده در رنگین کمان
- گیلاس خانومی هستم
- چند قدم نزدیکتر به خدا
- زندگی بعد پنجاه سالگی
- زباله دانی یک ذهن مبهوت
- خاطرات یک دانشجوی پزشکی
- یادداشت های یک دختر ترشیده
- زمانی که خورشید می درخشید
- هنوز سه انگشت به سمت خودت است
- یادداشت های معلم کوچکترین مدرسه دنیا
- روزانه های یک دوشیزه
- پیش نویس
- اعترافات یک قلم
- گوریل فهیم
- روزنگار خانم شین
- رضا رشیدپور




- آذر ٩۳
- آبان ٩۳
- شهریور ٩۳
- خرداد ٩۳
- اردیبهشت ٩۳
- اسفند ٩٢
- آذر ٩٢
- امرداد ٩٢
- خرداد ٩٢
- اردیبهشت ٩٢
- فروردین ٩٢
- اسفند ٩۱
- بهمن ٩۱
- آذر ٩۱
- آبان ٩۱
- مهر ٩۱
- شهریور ٩۱
- امرداد ٩۱
- تیر ٩۱
- خرداد ٩۱
- اردیبهشت ٩۱
- فروردین ٩۱
- اسفند ٩٠
- بهمن ٩٠
- دی ٩٠
- آذر ٩٠
- آبان ٩٠
- مهر ٩٠
- شهریور ٩٠
- امرداد ٩٠
- تیر ٩٠
- خرداد ٩٠
- اردیبهشت ٩٠
- بهمن ۸٩
- دی ۸٩
- آذر ۸٩
- آبان ۸٩
- مهر ۸٩
- شهریور ۸٩
- امرداد ۸٩
- تیر ۸٩
- خرداد ۸٩
- اردیبهشت ۸٩
- فروردین ۸٩
- اسفند ۸۸
- بهمن ۸۸
- دی ۸۸
- آذر ۸۸
- آبان ۸۸
- مهر ۸۸
- شهریور ۸۸
- امرداد ۸۸
- تیر ۸۸
- خرداد ۸۸
- اردیبهشت ۸۸
- فروردین ۸۸
- اسفند ۸٧
- بهمن ۸٧
- دی ۸٧
- آذر ۸٧
- آبان ۸٧
- مهر ۸٧
- شهریور ۸٧
- امرداد ۸٧
- تیر ۸٧
- خرداد ۸٧
- اردیبهشت ۸٧
- فروردین ۸٧
- اسفند ۸٦
- دی ۸٦
- آذر ۸٦
- آبان ۸٦
- مهر ۸٦
- شهریور ۸٦
- امرداد ۸٦
- تیر ۸٦
- خرداد ۸٦
- اردیبهشت ۸٦
- فروردین ۸٦
- دی ۸٥
- آذر ۸٥
- آبان ۸٥
- مهر ۸٥
- شهریور ۸٥
- امرداد ۸٥
- تیر ۸٥
- خرداد ۸٥
- اردیبهشت ۸٥
- فروردین ۸٥
- اسفند ۸٤
- بهمن ۸٤
- دی ۸٤
- آذر ۸٤
- آبان ۸٤
- مهر ۸٤
- شهریور ۸٤
- امرداد ۸٤
- تیر ۸٤
- خرداد ۸٤
- اردیبهشت ۸٤
- فروردین ۸٤
- اسفند ۸۳
- بهمن ۸۳
- دی ۸۳
- آذر ۸۳




  RSS 2.0  








چهارشنبه ۳ فروردین ۱۳۸٤

يار دوازدهم

   هياهويی به راه انداخته اند اين ها اين روزها...

   يار دوازدهم!مدام صحبت از يار دوازدهم است.ما که نغهميديم اين يار دوازدهم بالاخره رسانه مليست٬صد هزار تماشاگر است٬يکی از آن صد هزار تاست٬داور است٬ائمه معصومند٬شخص مقام ولايت است...

   دوباره تيم ملی ای را يادشان افتاده که اگر عرف جهانی اش نبود اسمش را می گذاشتند تيم ملی-مذهبی٬يا شايد هم فقط مذهبی.که ايران بيايد و ژاپن را ببرد و ملت همه بدبختی هايشان را فراموش کنند.فراموش کنند که چقدر بدهی بالا آورده اند در اين روزهای تمام نشدنی جشن سال نوی ايرانی.مثل همان موقع ها که ايران به سختی تايلند را تو آزادی می برد و ملت بيخودی می ريختند توی خيابان.يا مثلا برويم جام جهانی که شايد بخوريم به آمريکا تا "پشت شيطان بزرگ را به خاک بماليم".

   حالا مگر استاديوم پر شود چه می شود؟ژاپنی ها دو ماه است تماشاگرهايشان را هر روز می برند استاديوم تمرين کنند تشويق ملی پوشانشان را.تا مثل کره ای ها استاديوم را تحت تاثير تعداد اندک و سر و صدای زياد و هماهنگشان قرار دهند.اصلا همين به تک و تا انداخت اين هارا.ولی ما استاديوم پر را هم ديده ايم.بوده ايم... 

   از پنج شش ساعت قبل با تمام وجود شروع می کنند به تشويق.ولی وقتی بازی شروع می شود همه تخمه می شکنند و بازی را مثل تلويزيون نگاه می کنند.تنها هر چند وقت يک بار به جلويی می گويند:بشين بابا.

   اما نه.فقط اين هم نيست.هر از چند گاهی استاديوم يک صدا می شود.مثلا وقتی يکی از مامورها به يکی گير می دهد يک صدا می خوانند:ولش کن٬ولش کن!يا موقع آمدن برانکار در صحنه ای با شکوه صد هزار نفر صدای آمبولانس می آورند.يا وقت آمدن سربازها همه با هم شمارش نظامی می کنند.صحنه هايی که در هيچ جای دنيا قابل مشاهده نيست.موج مکزيکی هايشان را جه نگو.بی نظير است.هنوز ننشستی موج  استاديوم عظيم را دور زده همين کنار است.ديگر ننشين.خوب راست می گويند ديگر اين تماشاچی ها را هيچ جای دنيا ندارند.اين ها سرمايه های ارزشمند فوتبال ما هستند. ... بابا.